Fred Frith

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Fred Frith
FredFrith October2005.jpg
Fred Frith, Oakland, październik 2005
Imię i nazwisko Fred Frith
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1949
Heathfield
Pochodzenie Flag of England (bordered).svg Anglia
Instrument gitara, gitara basowa, skrzypce, ksylofon, pianino, altówka
Zawód muzyk
Aktywność 1965-dziś
Wytwórnia płytowa Virgin, ReR Megacorp, Tzadik
Powiązania scena Canterbury, Nowojorska śrómiejska scena jazzowa, Robert Wyatt
Współpracownicy
Chris Cutler, Tim Hodgkinson, Dagmar Krause, John Zorn, Rene Lussier, Bill Laswell, Chris Hayward, Tom Cora, Ikue Mori, Kato Kideki, Miya Masaoka, Jean Derome
Instrument
gitara
Zespół
Henry Cow; Art Bears; Muffins; Material; Skeleton Crew; Duck & Cover; Curlew; French, Frith, Kaiser, Thompson; Naked City; Keep the Dog; Massacre; State of War; Death Ambient; Maybe Monday
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Fred Frith (ur. 17 lutego 1949 w Heathfield[1]) – współczesny angielski multiinstrumentalista, kompozytor i lider grup muzycznych, związany z awangardą brytyjską (Canterbury sound – brzmienie Canterbury; także Canterbury scene – Scena Canterbury) i amerykańską (New York Downtown Jazz Scene – nowojorska śródmiejska scena jazzowa).

Spis treści

[edytuj] Biografia

Fred Frith urodził się 17 lutego 1949 r. w Heathfield w Wielkiej Brytanii. Od 5 roku życia uczył się grać na skrzypcach ale w wieku 13 lat rozpoczął także naukę gry na gitarze. Jego pierwszym zespołem była szkolna grupa The Chaperones wykonująca utwory takich grup jak Shadows i The Beatles. Jednak usłyszenie muzyków bluesowych (m.in. Alexisa Kornera) całkowicie zmieniło jego nastawienie do muzyki i podejście do gry na gitarze. The Chaperones stali się zespołem bluesowym. Równocześnie interesował się także muzyką etniczną z całego świata.

W 1968 r. Frith rozpoczął studia na uniwersytecie w Cambridge, gdzie poszerzył swoje horyzonty muzyczne zapoznając się z ideami Johna Cage'a i Franka Zappy. Z zaprzyjaźnionym studentem Timem Hodgkinsonem, grającym na instrumentach klawiszowych i dętych, założył w 1968 r. zespół Roger Bacon, który grał w stylu 'dada blues'. W październiku 1968 r. zmienili nazwę na Henry Cow. Zespół ten stał się główną grupą ówczesnej awangardy bryjskiej i przetrwał do 1978 r. z dorobkiem 6 oficjalnych albumów.

W 1974 r. Frith wydał swój pierwszy solowy album Guitar Solos zawierający 8 całkowicie improwizowanych utworów wykonywanych na specjalnie przerobionych gitarach 'na żywo', bez żadnych późniejszych ingerencji technicznych w nagrania.

Po zakończeniu działalności Henry Cow, trzech muzyków tego zespołu (Fred Frith, Dagmar Krause i Chris Cutler) zakłożyli grupę Art Bears, która po wydaniu trzech znakomitych płyt zakończyła działalność w 1981 r.

W 1980 r. ukazał się drugi solowy album Fritha Gravity. Został on nagrany ze szwedzką grupą Samla Mammas Manna (członkiem organizacji założonej przez muzyków Henry Cow – Rock in Opposition – RIO) i amerykańską grupą The Muffins. Album ten wykazał odejście Fritha od ścisłych intelektualnych struktur i orkiestracji Henry Cow i Art Bears w stronę muzyki swobodniejszej, związanej z folkiem a nawet muzyką taneczną.

W 1979 r. Frith przeprowadził się do Nowego Jorku i stał się współzałożycielem ruchu awangardowych muzyków znanego pod nazwą New York Downtown Jazz Scene. Brał udział w niezliczonych projektach muzycznych grając i nagrywając z takimi muzykami jak Tom Cora (zm. 9. 4. 1998), Henry Kaiser, Zeena Parkins, Eugene Chadbourne, Ikue Mori, John Zorn, Rene Lussier i grupami muzycznymi: Material (1980), Massacre (1981), Skeleton Crew (1982), Duck & Cover (1983-4), Curlew (1983), Frith & Lussier (1986), French, Frith, Kaiser, Thompson (1987-1990), State of War (1989), Keep the Dog (1989-1992), Naked City (1989-1993), Death Ambient (1998), Maybe Monday (1998) i innymi. Niektóre z tych projektów kontynuowane są do dnia dzisiejszego (np. trio Massacre).

W latach 90. Frith zaczął pisać muzykę taneczną, filmową i teatralną oraz kontynuował wydawanie swoich solowych albumów. Skomponował także wiele utworów dla innych wykonawców zarówno indywidualnych jak i grup muzycznych. Nie stracił kontaktu ze swoimi przyjaciółmi z Henry Cow: Chrisem Cutlerem, Timem Hodgkinsonem i Lindsay Cooper, z którymi zrealizował wiele projektów. W grudniu 2006 r. wystąpili nawet jako trio w klubie The Stone w Nowym Jorku.

Po dwuletnim pobycie we Niemczech (żona Fritha fotografik Heike Liss jest Niemką) i we Francji (wykładał kompozycję w L'Ecole Nationale de Musique w Villeurbanne) osiedlił się w 1997 r. w Kalifornii. Jest profesorem kompozycji w Mills College w Oakland w Kalifornii.

[edytuj] Dłuższe kompozycje

[edytuj] Dyskografia

Szczegółowa dyskografia Freda Fritha (FF) zawiera ponad 500 albumów. Poniżej płyty firmowane przez Freda Fritha lub przez Freda Fritha i współautorów/współwykonawców na tych samych prawach.

Fred Frith, 1 czerwca 1998, Moers Jazz Festival

[edytuj] Płyty, których Frith nie firmuje

[edytuj] Wideografia

Przypisy

  1. ↑ Patricia Romanowski, Holly George-Warren, Jon Pareles: The new Rolling stone encyclopedia of rock & roll. Fireside, 1995, s. 439. ISBN 9780684810447. 

[edytuj] Linki zewnętrzne


Studio Akty Fotograf Akty Copywriter Fotografia Reklamowa Warszawa polska firma porno Filmowanie nocy poślubnej Pozycjonowanie Warszawa Studio akty warszawa Agencja towarzyska